przedszkole

INFORMACJE DLA RODZICÓW

WIZYTÓWKA PRZEDSZKOLA

- Spacerkiem po przedszkolu

- Ramowy rozkład dnia

- Nasze cele

- Metody

- Program

- Rekrutacja

- Kontakt

Dzień po dniu w nowym roku szkolnym 2007-2008

- Grupa I " Kubuś Puchatek"

- Grupa II " Skrzaty"

- Grupa III " Smurfy"

- Grupa IV " Franklin"

- Uroczystości

Kącik dla rodziców

Archiwum roku szkolnego 2004-2005

- Maluszki 2004-2005

- Czterolatki 2004-2005

- Pięciolatki 2004-2005

- Absolwenci 2004-2005

- Osiągnięcia 2004-2005

Archiwum roku szkolnego 2005-2006

- Maluszki 2005-2006

- Czterolatki 2005-2006

- Pieciolatki 2005-2006

- Absolwenci 2005-2006

- Osiągnięcia 2005-2006

Archiwum roku szkolnego 2006-2007

- Maluszki 2006-2007

- Czterolatki 2006-2007

- Pięciolatki 2006-2007

- Absolwenci 2006-2007

Uroczystości w roku szkolnym 2006-2007

Wycieczki w roku szkolnym 2006-2007

Osiągnięcia dzieci w roku szkolnym 2006-2007

przedszkole



szukaj również w:
Dysleksja, dysgrafia, dysortografia
Umiejętność czytania i pisania człowiek opanowuje w wyniku świadomego i celowego uczenia się. Większość dzieci osiąga ją w stopniu podstawowym już na wczesnym etapie edukacji, w starszych klasach doskonali zdobyte nawyki, poznając trudniejsze wyrazy i reguły ortograficzne. Jednakże w każdej zbiorowości szkolnej istnieją osoby wykazujące specyficzne trudności w nauce czytania i pisania. Trudności te mogą przedłużyć się do okresu dorosłości ucznia, wpływają niekorzystnie na osiągnięcia szkolne i stan psychiczny oraz funkcjonowanie w społeczeństwie.

Dla oznaczenia specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu używane są następujące terminy:
dysleksja - obejmuje swym zakresem trudności w opanowaniu sztuki czytania (w szerszym znaczeniu bywa też stosowany jako nazwa wszystkich zaburzeń),
dysgrafia - odnosi się do trudności w nauce pisania,
dysortografia - wskazuje na trudności w opanowaniu umiejętności przestrzegania reguł ortograficznych.
Pierwsze dwa typy zaburzeń są możliwe do wykrycia już na początku nauki szkolnej dziecka, dysortografia ujawnia się później, kiedy dziecko zna już niektóre reguły ortograficzne i powinno się nimi posługiwać w praktyce. Przyczyną specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu jest niewłaściwa praca ośrodków centralnego układu nerwowego, a nie narządów wzroku i słuchu, które funkcjonują prawidłowo. Należy nadmienić, że zaburzenia te występują u osób o średnim lub nawet ponadprzeciętnym ilorazie inteligencji i nie należy ich kojarzyć z upośledzeniem umysłowym. Do najczęściej wskazywanych źródeł dysleksji, dysgrafii i dysortografii zalicza się:
czynniki wrodzone, dziedziczne,
warunki zaistniałe w życiu płodowym (nadprodukcja hormonu męskiego),
powikłania okołoporodowe (prowadzące do mikrouszkodzeń mózgu),
opóźnienia lub nieprawidłowe kształtowanie się funkcji stanowiących fizjologiczne podłoże czytania i pisania (orientacji przestrzennej; funkcji analizatorów: lateralizacji, czyli specjalizowania się w sprawniejszym wykonywaniu czynności przez prawe lub lewe: oko, rękę, nogę),
czynniki zewnętrzne: nieodpowiednie metody wychowawcze i dydaktyczne (nadmierna troskliwość lub surowość rodziców, wymuszone przeuczanie dziecka leworęcznego na posługiwanie się prawą ręką) oraz zaburzenia emocjonalne (nerwice).

Zaburzenia o charakterze dyslektycznym i dysortograficznym można przewidzieć, zanim dziecko pójdzie do szkoły. Jeżeli zauważymy przedłużające się zaburzenia mowy, na przykład jąkanie, zniekształcanie, przestawianie i opuszczanie głosek, nieprawidłową budowę zdań w wypowiedziach 5 -, 6 - latka, małą sprawność fizyczną, leworęczność to może to być sygnałem przyszłych trudności w czytaniu i pisaniu. Błędy popełniane przez uczniów z dysleksja różnią się od typowych błędów ortograficznych. A oto zastaw specyficznych błędów będących przejawem trudności związanych z dysleksja i dysgrafia.

1. Objawy zaburzeń analizy i syntezy wzrokowej:
nieumiejętność różnicowania liter o podobnym kształcie, np. t-l-f, m-n, a - ą, u – y;
opuszczanie drobnych elementów graficznych w zapisie (znaków diakrytycznych);
mylenie liter o podobnym kształcie, ale o różnym położeniu elementów, np. p - g, pismo lustrzane;
przestawianie kolejności liter w wyrazach;
litery niekształtne, brak proporcji w ich odwzorowywaniu i brak płynności w zapisie;
gorsze przepisywanie niż pisanie ze słuchu;
objawy dodatkowe: błędny kierunek odwzorowywania w rysunkach (lustrzany obraz tarczy zegara), przestawianie cyfr w słupkach, nieprawidłowa orientacja przestrzenna wpływająca na złe wyniki w nauce geografii, geometrii i na lekcjach wychowania fizycznego.

2. Objawy zaburzeń analizy i syntezy słuchowej:
największe trudności w pisaniu ze słuchu;
mylenie liter odpowiadających bliskim sobie głoskom, np. błędne różnicowanie s, z, c, sz, ź, cz, czytanie b jako d, m jako w,
zmiana kolejności liter w odczytywanym wyrazie;
opuszczanie początku lub końca wyrazów;
wstawianie dodatkowych lub opuszczanie liter, np. kyot = kot-,
bardzo wolne tempo czytania (przeciętnie od trzech do siedmiu razy wolniejsze niż u zwykłych uczniów) i mobilizacja całego organizmu w trakcie czytania, związana z ogromnym wysiłkiem, przejawiająca się w usztywnieniu ciała, a nawet w niekontrolowanych ruchach;
długi okres literowania i trudności z przejściem do etapu sylabicznego, a następnie całościowego odczytywania słów.

3. Objawy obniżonej sprawności manualnej:
słaby poziom graficzny pisma: pismo nieporządne, brzydkie, nierówne, o różnym stopniu i kierunku nachylenia, litery zachodzące na siebie, wybiegające poza linię, złe rozmieszczenie tekstu na kartce;
mała płynność pisania i słaba precyzja ruchów ręki: litery niekształtne, kanciaste, bez wzajemnych powiązań w wyrazie (uczeń chętniej posługuje się pismem „drukowanym" niż „ręcznym");
bardzo wolne tempo pisania (urwane, pełne luk zapisy - szczególnie w tekstach dyktowanych);
nieczytelność pisma;
późne dochodzenie do etapu pisma zautomatyzowanego.
O trudnościach dysortograficznych świadczą:
większa liczba błędów w tekstach przepisywanych i pisanych samodzielnie niż w dyktandach;
nadmierne zaufanie do reguł ortograficznych i nieuzasadnione ich rozszerzanie, np. rysóje, bo rysowanie;
nieodróżnianie w zapisie głosek dźwięcznych i bezdźwięcznych;
przestawianie liter w wyrazach i odwrócone zapisy liter, np. g - d, b - p',
mylenie przedrostków z zaimkami i przyimkami, np. te nisówki,
opuszczanie litery y: dktando, pełnmi, roztożli;
niewłaściwy zapis spółgłosek miękkich, np. siniadanie, póziny, kwiecień.

Z powyższych wyliczeń wynika, że błędy osób ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu są tak nietypowe, że nie można ich pomylić z błędami wynikającymi z niedouczenia. Nie należy tych uczniów oceniać jako leniwych - często są bardzo pracowici. Należy objąć ich szczególną opieką. Przede wszystkim powinna to być postawa życzliwości, zrozumienia i akceptacji ze strony najbliższych oraz umiejętna pomoc psychologa, pedagoga i logopedy, którzy na podstawie oceny indywidualnych trudności ucznia zalecą odpowiednie ćwiczenia oraz nauczyciela, który dostosuje wymagania do możliwości dziecka.

D. T

< Wróć  
czytany: 4251  

Drukuj   
  Zobacz Również:

Czy przedszkole potrzebne jest naszemu dziecku?  więcej >


Adaptacja dziecka 3-letniego  więcej >


Dysleksja, dysgrafia, dysortografia



TELEWIZJA- wróg czy przyjaciel dziecka w wieku przedszkolnym
  więcej >



  więcej >


 

Czy podoba Ci się nasz serwis www ??
 Tak - jest świetny
 Może być ...
 Są lapsze
 Nie - nie podoba mi się
 nie mam zdania

Chcesz otrzymywać informacje z naszego serwisu??
Zapisz się do listy mailingowej!

Twój E-mail:


przedszkole
powrót do strony głównej projektowanie stron internetowych projektowanie stron internetowych